De regenboog in de beerput

 

Begin 2016 schreef ik ’De Beerput in de regenboog’, een verslag van de ruimte die ik voelde sinds de start van mijn experiment zonder geld — vooral door alle dingen waar ik me niet meer mee bezig kon en hoefde houden, en over de shit die ik tegenkwam in die ruimte — shit die daarvoor niet zo de ruimte kreeg en waar ik in de ruimte niet meer omheen kon.

Bijna drie jaar later zit ik aan het eind van een 90 Dagen Programma bij Idéfix. Dit programma gaat over zien, voelen en geloven wat je de wereld wilt inbrengen, aankijken wat je (onbewust) in de weg zet om het toch maar niet te laten gebeuren, en op beide vlakken de nodige en wensende stappen zetten. Onderdeel van de reis is maandelijks een avond luisteren naar de ervaringen van eerdere deelnemers, en aan het eind zelf verslag doen.

Verhalenavonden zijn geen shiny success stories van mensen die het helemaal gemaakt hebben, en wel een delen van hoe de weg écht is, mét regenbogen en beerputten en al.

Door samenloop van zelf gecreëerde omstandigheden ben ik er deze avond niet fysiek maar wel op afstand. Dus doe ik mijn verhaal met een filmpje.

In één take opgenomen aan de zuidwest-kust van Portugal, dit filmpje gaat over mijn regenboog en beerput in 2018, over hoe ik de één niet volledig kan laten zien als de ander niet ook gezien mag worden, en over hoe de één soms in de ander verborgen zit.

Verder lezen en zien: