Dat James-Bond-sexy-onderwerp

 
Dat James-Bond-sexy-onderwerp

Eind 2014 stelde ik voor het eerst écht de vragen: 'Bij wie ben ik eigenlijk verzekerd? En wat doen die mensen met de — voor 2019 inmiddels minimaal — 1300 euro die ik ze per jaar toeschuif?'

De vraag werd een onderzoek en het onderzoek werd het eerste van een bijna jaarlijks bericht over zorg, verzekeringen, en over wat we er wél aan kunnen doen.

Onderaan deze blogpost vind je links naar elk van die berichten; nu eerst het nieuws van dit jaar, met in de hoofdrol: wat we er wél aan kunnen doen.


Laat ik beginnen bij het slechte nieuws.
Zorgpremies gaan alweer omhoog, want de winsten van ‘zorg’-verzekeringsmaatschappijen mogen niet achterblijven bij de nog-steeds-stijgende zorgkosten. Houd je vast: sommigen gooien 10% bovenop hun premie van 2018, oftewel zo’n 120 euro op jaarbasis.

Dan goed nieuws.
De onvrede over Big Pharma — en vooral de tegengeluiden — beginnen dusdanig op te lopen dat Big Pharma het zich steeds slechter kan veroorloven om die onvrede te negeren. Zo schrijft de Volkskrant hier over zorgverzekeraars die beleggen in farmaceutische bedrijven die extreem dure medicijnen maken, die deels worden gekocht met de premie van mensen die bij deze zelfde zorgverzekeraars verzekerd zijn, plus over verzekeraars die hiermee gestopt zijn of er juist mee doorgaan.

Het beste nieuws: het is nog steeds aan ons.
Want wij zeggen met onze keuze (of nalatigheid) waar onze ruim 1300 euro het komende jaar naartoe gaat.

En dan nu bonusnieuws.
We hoeven geen dagtaak te maken van ik-wil-het-wél-weten. Deze taak wordt namelijk elk jaar makkelijker door de steeds-meer mensen die opstaan voor transparantie en verandering.

Dit jaar ben ik niet in de innovatieve zorg-collectieven gedoken, maar leer ik dankzij Maatschappij over bovengenoemde scheve praktijken, én over hoe verschillende verzekeraars precies met onze stem omgaan.

En Maatschapwij kan er over schrijven dankzij de mensen van de Eerlijk Geldwijzer. Die hebben namelijk naast een Eerlijke Bankwijzer nu ook een Eerlijke Verzekeringswijzer opgesteld.

Deze wijzer brengt in beeld hoe de tien grote verzekeringsgroepen — die bij elkaar opgeteld 48 verzekeringsmaatschappijen bestieren — op 21 verschillende thema’s scoren, waaronder klimaatverandering, wapens, bonussen en mensenrechten.

Door op deze pagina aan de rechterkant te klikken op 'Waar is mijn verzekeraar?', ontdek je onder welke groep jouw zorgverzekeraar valt. Je kunt groepen één op één met elkaar vergelijken, in actie komen door met één druk op de knop een klacht of compliment naar je verzekeraar te sturen, en er zit natuurlijk een knopje bij om je te helpen bij je overstap.

De Verzekeringswijzer bevat geen algemeen scorebord. Dat begrijp ik — tenminste, ik kan me voorstellen waarom, want zo'n scorebord zet misschien aan tot snelsneldomdom overstap-gedrag. Aan de andere kant vind ik het het wél fijn om in één oogopslag te zien waar ik niet moet wezen.

Enter Maatschapwij, die een scorebord maakte voor de vijf grote verzekeraars die ook zorgverzekeringen aanbieden.

Nu kun je dus én zien onder welke verzekeraar jouw verzekering valt, én hoe goed die verzekeraar scoort volgens de Eerlijke Verzekeringswijzer, én — mocht het nodig zijn — kiezen voor een alternatief dat wél goed doet.

N.B.: kleinere zorgverzekeraars zoals DSW [[http://dsw.nl]] zijn niet meegenomen in het overzicht, en zijn überhaupt nergens makkelijk te vinden. En dat is jammer, want laat DSW nou net de partij zijn waar ik momenteel bij verzekerd blijf, en in ieder geval het komende jaar blijf. Een totaaloverzicht van alle zorgverzekeraars en hun labels vind je hier. Volgens lastenvrij.nl zijn dit de kleinere: DSW, ONVZ & Zorg en Zekerheid.

Veel plezier, en een gezond 2019,

Blond, James Blond


Eerdere berichten over (het zal onze) zorg (zijn):

  • Eind 2014 stelde ik een eigenlijk absurde vraag die mij op het pad van innovatieve zorg-collectieven bracht — en op de goede keuzes die we wél binnen het gevestigde circuit kunnen maken.

  • Eind 2015, drie dagen voordat ik mijn zonder-geld-experiment in ging, schreef ik hoe Frank van Haren mij het laatste zetje gaf om dit experiment óók zonder zorgverzekering in te gaan.

  • In 2016 schreef ik hoe mijn plotse mantelzorg-rol mij alle hoeken van zorgland liet zien — ook de wérkelijk zorgzame.

  • Aan het eind van datzelfde 2016 gaf ik mijn antwoord op Rob van Drunens vraag 'Wat zou jij doen als je baas van de zorg was?'

  • Eind 2017 was ik net klaar met een mega-succesvolle onsuccesvolle crowdfunding-campagne en had ik even geen zin in bloggen over zorg.



Inspiratie in je inbox?
Schrijf je
hier in voor de Astronauten op Aarde nieuwsbrief.