Meester Koen en de Marokkaanse connectie

 
Meester Koen en de Marokkaanse connectie.jpg

Een warme gloed terwijl hij vertelt over Groeten uit Holland. Een traan bij aflevering twee. Een verrassende lach bij aflevering drie.

Ik ken hem sinds wij nog stoere roeibinkies uithingen op het water — hij als 'lichte pik' en ik als 'zware bal'. Nu is hij 'zo dun als een potlood'. Tenminste, dat is wat de dames die hij les geeft ongestraft over hem denken te kunnen zeggen.

Totdat meester Koen met een verrassing komt.

Koen, ik vind het zo mooi hoe jij je liefde voor taal combineert met je verlangen om mensen te verbinden. Hoe je bruggen slaat tussen culturen die elkaar vaak niet denken te kunnen verstaan. Hoe je warmte ontdekt en creëert op plekken waar anderen het doodsbenauwd zouden krijgen...

'Gewoon' door te durven gaan en staan, door te durven je licht te laten schijnen en door contact te durven maken. Met een knipoog en aanstekelijke lach.

Ik ben blij dat ik je mag kennen en dat je mij laat zien wat steeds vaker zie en zelf wel eens vergeet: liefde en werk zijn écht overal te rijmen, het gaat er niet om wat we doen maar van waaruit we doen, en we kunnen werkelijk overal wonderen verrichten.


Ik vind Groeten uit Holland een prachtige, lichte ode aan wat er mogelijk wordt wanneer we de moeite nemen om elkaar te verstaan. Afgelopen maandag begon een feuilleton van tien dagen, elke werkdag om 19:20 uur 25 minuten. Je kunt gemiste afleveringen
hier bekijken.

Als je hart wel wat warmte kan gebruiken, of als je gewoon nieuwsgierig bent: in aflevering twee gaan de dames op bezoek bij de Deltawerken; in aflevering drie zet Koen ze voor een heerlijke verrassing.