Een pretpark waar de liefde regeert

 

Negen jaar geleden leer ik John de Amerikaanse frisdrankverkoper kennen. Hij laat me zien dat frisdrank niet symbool hoeft te staan voor de Westerse ziekte. Nu leer ik Bruno Italiaanse de pretparkbouwer kennen. Voor het eerst in twintig jaar heb ik weer zin om naar een pretpark te gaan. Tenminste, naar dít pretpark.

Bruno bouwde elk van zijn ruim veertig attracties met de hand. Geen van de apparaten wordt aangedreven door elektriciteit; alles werkt op spier- en zwaartekracht. Waarom? Omdat Bruno dat leuk vindt. En uitdagend. En gezond.

In dit park vind je geen suikerspinnen of grote grimassende poppenkostuums, maar bos, frisse lucht, beweging en échte pret. En je betaalt geen toegangsprijs: inkomsten om het park te onderhouden en nieuwe attracties te bouwen komen uit zijn familie-restaurant Ai Pioppi.

Bruno is bejaard in leeftijd maar nog lang niet van plan om te stoppen. Gevraagd naar zijn favoriete attractie zegt hij: ‘Je kunt een vader van tien niet vragen naar zijn favoriete kind.’

Voor mij een prachtige ode aan wat John mij voor het eerst deed beseffen: wat je doet maakt niet uit; wat telt is hóe. Zelfs frisdrank en pretparken hebben het in zich een mooiere wereld te creëren.

article-2460167-18BCC59D00000578-414_964x681.jpg
3020952-slide-man-building-giant-kinetic-carnival2-640x424.jpg
this-is-bruno-the-man-behind-the-ai-pioppi-magic-683x1024.jpg

Benieuwd naar John de Amerikaanse frisdrankverkoper? Je vindt ‘em hier.


Met dank aan Robbert Zoon, die dit filmpje deelde en zelf ook niet vies is van
Italië en groen.


Inspiratie in je inbox?
Schrijf je
hier in voor de Astronauten op Aarde nieuwsbrief.